Morgen beginnen in Nijmegen weer de
Vierdaagsefeesten. De
Vierdaagse zelf zegt mij niet zoveel; ik houd best van wandelen op zijn tijd, maar aan me afbeulen in een massa van 40.000 moet ik niet denken. Een aantal jaren liepen de wandelaars voor mijn woning langs, en toen heb ik er ook wel genoeg naar gekeken.
Ieder jaar probeer ik wel wat van de feesten mee te pikken. De sfeer in de stad is, ondanks de massaliteit, wel bijzonder om mee te maken. Door de jaren heen ontstaan ook Vierdaagse-tradities, zoals op dinsdag kijken naar het vuurwerk, en het vaste avondje met een vast vriendenclubje. Biertje pakken in de Grotestraat, de "grote act" op de Waalkade bekijken, rondje
Valkhof, poffertjes eten.
Twee jaar geleden kwam ik voor het eerst op
Habana, en dat werd meteen mijn favoriete plekje van de Vierdaagsefeesten. Habana wordt georganiseerd op het Waalstrand in Lent, aan de overkant van de rivier. Prachtig om daar te zitten met zicht op de feestende stad op de andere oever. Er staan tentjes met zeer cultureel verantwoorde acts. Ik zag
Sven Ratzke in een circustent, een bandje dat in een open tent cool stond te jazzen, een
stille disco op het strand. Het publiek, over het algemeen heel intellectueel
Nijmegen-Oost, genoot van biologische hapjes en rosé, en zat met de voetjes in het gras of in de rivier van de zomer te genieten.
Het klinkt heel
Haus am See, maar ik heb nu alweer erg veel zin in Habana.
