Niet katholiek

Ik ben gereformeerd opgevoed. Het geloof betekent voor mij niet veel meer, maar toch ben ik blij dat ik het in mijn jeugd heb meegekregen. Het bijgedragen aan mijn wereldbeeld en mijn kennis, en over het geheel genomen vind ik dat positief. Ook al kan ik mezelf niet meer gelovig noemen, ik kan me wel opwinden over het onbegrip en zelfs de schamperheid waarmee veel mensen over geloof en kerk spreken.

Toch ben ik deze week heel blij dat ik gereformeerd ben opgevoed en niet katholiek. Het is moeilijk om genuanceerd te blijven bij de stunts die personen uit de katholieke kerkorganisatie uithalen.

RTL4’s Editie NL ging op zoek naar bewijs bij mijn oude werkplek, de UB Nijmegen, met behulp van enkele ex-collega’s van me.

Met dank aan Festina Lente

City of Borders

Afgelopen vrijdag voor het eerst sinds een tijdje weer eens naar de film geweest. In het Nijmeegse Lux draaide een documentaire in het kader van het festival Movies that Matter, met de titel City of Borders. In deze docu stond de enige homobar van Jeruzalem centraal, en werden de eigenaar en een aantal bezoekers geportretteerd.

Ontroerende portretten: Boody, een jongen uit Ramallah en de eerste Palestijnse travestiet. Samira en Ravit, een vrouwenstel dat twee grote taboes uit het Midden-Oosten doorbrak: liefde tussen Arabieren en joden én homoseksualiteit. Adam, een jongen uit een Israëlische nederzetting op de West Bank. Sa'ar, de eigenaar van het café en tevens gemeenteraadslid in Jeruzalem. Hij was ook in de zaal aanwezig, en na de filmvoorstelling werd ook een nabespreking met hem gevoerd.

Uit de film en nabespreking werd mij vooral weer duidelijk hoe ingewikkeld de situatie in en rond Israël is. Wij denken vaak aan Israël als vrij en democratisch land omringd door vijandige buren, en ik hoorde verzuchten dat het wel heel vermoeiend was dat het Israëlisch-Palestijnse conflict er weer werd bijgesleept. Uit Sa'ars verhaal bleek mij dat dit onvermijdelijk is. Israël is misschien verder dan de Palestijnen, maar beide samenlevingen kunnen zich pas echt ontwikkelen als er vrede is. Tot die tijd zitten de rechten van minderheden in het verdomhoekje.

Voorlichting

Deze week stemden de inwoners van de Amerikaanse staat Maine tegen openstelling van het huwelijk voor paren van hetzelfde geslacht. Uit een aantal artikelen die ik daarover las, waaronder dit in De Pers, blijkt dat het "homohuwelijk" zelf de mensen vrij onverschillig laat, maar dat tere kinderzielen moeten worden beschermd.

Treurig stemt me dat. Ik heb zelf jarenlang voorlichting gegeven op scholen over het onderwerp homoseksualiteit. Met die voorlichtingen zul je scholieren niet bekeren, of propageren dat het zo leuk en cool is om homo of lesbo te worden. Een flink deel van de scholieren zal er op een gegeven moment achter komen dat hij of zij geen hetero is. Ik probeerde er juist aan bij te dragen dat het klimaat voor die leerlingen goed was.

Is dat nog nodig in het tolerante Nederland? Ja, want acceptatie is geen vaststaand iets. Het hangt van zeer veel factoren af. Hoe dan ook zal je als homoseksueel erachter komen dat je anders bent dan de meesten, en dat is op scholen niet makkelijk. Juist daarom is het belangrijk om er wél aandacht aan te besteden, om te laten weten dat het ook tot de mogelijkheden behoort, en dat het mag.