Bloggen in de klas

Een prachtig voorbeeld van hoe je bloggen kunt gebruiken in het onderwijs: Stacy Baker, een biologielerares op een middelbare school in het Noordoosten van de VS, laat haar klas bloggen. Het resultaat is een uitgebreid blog waarin Ms Baker zelf en haar studenten berichten plaatsen over de meest uiteenlopende onderwerpen binnen de biologie. Voor haar leerlingen kan het plaatsen van een post huiswerk zijn, maar je ziet dat ze op elkaars posts reageren en gestimuleerd worden om zelf te lezen, te onderzoeken en te schrijven. Zo is het blog een mooi platform geworden waarop iedereen met elkaar communiceert, elkaar enthousiasmeert en trots maakt op het eigen werk. Ook buitenstaanders komen een kijkje nemen en dat schept nieuwe kansen: een aantal leerlingen mag dankzij hun blogwerk nu zelfs voor Nature bloggen.

Bron: Boingboing (attendering via Yammer)

De revolutie der sociale media

Onderstaand filmpje is een mooie weergave hoe snel de wereld verandert dankzij sociale media. Vooral gericht op bedrijven, maar voor onderwijs en bibliotheken, waar naar mijn idee zo velen zich (nog) niet bewust zijn van snelheid en impact van deze ontwikkeling, ook goed om te zien.



Via

21 dingen voor het onderwijs

Sinds afgelopen najaar biedt SURFacademy de cursus 21eDingen aan. Ik neem aan dat “e” voor “education” staat: de gelijkenis met 23dingen is treffend, maar deze 21eDingen zijn specifiek toegespitst op docenten en medewerkers in het hoger onderwijs.

Ik vind dat de cursus er prima uitziet. Qua opzet is het eigenlijk helemaal hetzelfde als 23dingen: je begint met een weblog aan te maken waarop je je ervaringen bijhoudt, en daarna ga je stap voor stap door de dingen heen. Die zijn wel echt op het onderwijs toegespitst. Zelfs in het taalgebruik: ik moest glimlachen om de omschrijving van het weblog als een portfolio.

Daarnaast komen zaken als stemmen/het maken van een poll, repositories, creative commons en informatievaardigheden aan bod. Erg goede thema’s voor docenten in het hoger onderwijs. Uit eigen ervaring weet ik dat die over het algemeen complete web 2.0-digibeten zijn. De docenten die ik wel eens naar web 2.0-toepassingen verwees keken allemaal of ze het in Keulen hoorden donderen.

Tja, het onderwijs is druk, druk, druk en alle vernieuwingen worden in moordend tempo over je heen gestort. Maar deze 21eDingen is een prima aanzet voor meer inzicht in allerlei vreselijk nuttige toepassingen. Verplichte kost voor iedere docent anno 2010, lijkt me.

Sociaal op de HU

Een paar maanden geleden schreef ik een berichtje over HUMedia, een online sociaal netwerk dat is opgezet voor en door studenten van de Faculteit Communicatie en Journalistiek van de Hogeschool Utrecht. Inmiddels werk ik zelf voor de HU, en houd ik HUMedia met een half oog in de gaten. Je weet immers nooit op welke ideeën je komt. HUMedia is bovendien ook een echte Ning, net als Bibliotheek2.0. En inmiddels weet ik ook dat ook op andere faculteiten van de HU ideeën leven voor communities, voor communicatie en kennisdeling.

Deze week had HUMedia zowaar een relletje aan zijn broek, vanwege een bijzonder melig filmpje over de Margriet Winterfair. Een beetje GeenStijl naar mijn smaak, maar dat is blijkbaar iets jongehonderigs van studenten journalistiek. Er ontstonden wel fijne discussies over verantwoordelijkheid, want ja, je heet dan wel HUMedia, maar de HU is geen eigenaar.

Wel leuk vind ik dat het blijkbaar lééft onder studenten van de FCJ. HUMedia heeft veel leden, en er wordt ook actief meegedaan. Ik weet niet of het het beste voorbeeld is voor andere communities in opbouw, maar inspireren doet het zeker.

Netwerken in hoger onderwijs

Mijn collega Jos Fleuren twitterde deze week over een artikel getiteld Social networks zijn de redding van het hoger onderwijs in Nederland. De auteur, Job Twisk, is docent op de Faculteit Communicatie en Journalistiek van de Hogeschool Utrecht. Daar heeft hij ervaring opgedaan met HUmedia, een online community voor studenten en medewerkers van de HU.

Twisk poneert de interessante stelling studenten dat de waarde van een onderwijsinstelling de waarde is die studenten, alumni en werkgevers aan de organisatie toekennen. Hoe maak je die zo groot mogelijk: door slim communitymanagement.

Uiteindelijk vormt een community de basis voor een cultuur, een vruchtbare omgeving – zonder dat dit expliciet wordt uitgesproken tussen de leden van de community- waarin kennis wordt overgedragen. En dan niet de kennis die vrijkomt tijdens colleges of die in boeken staat, maar kennis die collectief aanwezig is in de community zelf en die alleen door interactief contact op een social network of mondeling aan elkaar wordt overgedragen.

En in de toekomst betekent dit volgens Twisk dat sociale netwerken uitgroeien tot instituten die de voorwaarden waaronder het onderwijs gegeven gaat worden bepalen, als ook de reputatie en waarde van de onderwijsinstelling. Na de opleiding zullen studenten gaan werken bij bedrijven die hen gescout hebben via het netwerk, en zal de onderwijsinstelling van blijvende waarde zijn voor de student bij het onderhouden en vergroten van zijn kennis en netwerk.

Interessant. Er kunnen wel wat gaten in worden geschoten; je kunt als onderwijsorganisatie er nog zo veel in investeren, maar als je doelgroep er niet aan wil heb je er nog niks aan. Je zult dus moeten kijken hoe je ze aan je bindt. Misschien door je hele online leeromgeving in zo'n community te integreren?
Is het daarnaast reëel of wenselijk om dit te realiseren? Ik denk wel dat Twisk een paar aardige punten heeft, zoals het gebruik van deze netwerken door bedrijven om talent te scouten (en andersom). En ook interessant om te bedenken of je als onderwijsondersteunende organisatie iets in dit netwerk kunt bijdragen.

Leuk om na het weekend nog eens over na te denken.

Visie op web 2.0

In een eerder bericht beschreef ik al een beetje wat ik als nut zie voor weblogs en RSS in mijn vak als informatiespecialist.

Voor ding #9 probeer ik dit een beetje te vertalen naar de Studiecentra als geheel. Als ik dit probeer samen te vatten in één gevoel: werken we uiteindelijk niet naar een digitaal Studiecentrum toe? Wat we tot dusver hebben geleerd ondersteunt ons niet alleen bij het opbouwen van zo’n Studiecentrum, maar ook bij het communiceren daarvan naar én met onze gebruiker. Immers, als je bibliotheek digitaal wordt, zijn digitale middelen dan niet bij uitstek geschikt om je gebruiker daar ook aan te laten wennen?

Zet bijvoorbeeld een blog in om je gebruikersgroepen te bereiken. Ik heb al eerder het blog ZBDigitaal toegejuicht: erg knap hoe hij op een aansprekende en enthousiasmerende manier allerlei nieuws, toepassingen en meningen weet over te brengen. Prachtig om dit naar contacten in het onderwijs te doen, maar ook voor het studentenpubliek. Vlot, bondig en pakkend, en ze kunnen ook nog eens reageren.

Voor informatievaardighedenonderwijs zie ik ook mogelijkheden in zo’n blogstructuur: kijk bijvoorbeeld naar de opzet van deze 23dingen-cursus. We zijn nu bezig met het digitaliseren van ons programma voor informatievaardighedenonderwijs. Volgens mij past dit heel goed in een web 2.0-opzet, zeker als je het kunt combineren met de mogelijkheden die we nu leren voor een pakkende visuele presentatie. In de HANQuest-prijsvraag die deze week gestart is zie goed wat je daarmee kunt. Zelf vind ik dit een geweldige manier om te laten zien wat we te bieden hebben: laagdrempelig, leuk om naar te kijken, een speelse manier om studenten kennis te laten maken met nieuwe mogelijkheden.

foto: Fabricio Caiazza