Als blobs door de tijd

Heel cool! Pedro Miguel Cruz, student uit Portugal, maakte voor zijn masterscriptie over het visualiseren van informatie dit filmpje. Vier koloniale machten, Groot-Brittannië, Frankrijk, Spanje en Portugal, stuiteren traag door de tijd. Af en toe botsen ze (conflict), af en toe bewegen ze en schiet er een blobje uit (een kolonie die onafhankelijk wordt). Let vooral op van 2 minuut 20 tot 2 minuut 50. Helemaal honderd procent klopt het niet (Haïti? Ierland? Birma?), maar het ziet er erg leuk uit. En het opent weer heel nieuwe mogelijkheden voor het weergeven van informatie. Tijdlijnen zijn natuurlijk het meest voor de hand liggende voorbeeld.



Via

Gedichtendag

Vandaag is het Gedichtendag. Ik ga niet pretenderen dat ik een enorme poëziekenner ben, want dat is niet zo. Mijn kennis is hooguit rudimentair, wat ik nog heb overgehouden van het Atheneum en een paar Spaanse gedichten tijdens mijn studie. Soms treffen gedichten me met op razend knappe wijze in taal gevangen gebeurtenissen of gevoelens. Zo zag ik een keer op tv Hagar Peeters, die me bijna tot tranen roerde. Alleen heb ik dat gedicht nooit meer kunnen terugvinden. Of het gedicht dat H.H. ter Balkt schreef voor zijn buurvrouw, die toevallig mijn collega was. Of het gedicht dat Johan Faber schreef voor zijn aanstaande, die dan weer een vriendin van mij is.

Voor gedichtendag, een ander gedicht, mooi in zijn eenvoud en verhaal, van Edward van de Vendel.

IK BEN DE JONGEN

Ik ben de jongen die niet kan
voetballen, of tenminste niet
zo goed. Ik weet wel hoe het
moet, maar mijn lichaam doet
iets anders. Ik heb een lijf met
eigenwijze trekjes, twee benen

met een grote bek die zich
heus niet laat trainen. Ze doen
maar wat, ze tackelen mezelf.
Ik ben een elftal in mijn
eentje,
zoveel kanten ga ik op. Alleen
door mijn verschijning ben ik
al
een strafschop waard, ik kijk
en krijg twee rode kaarten.
Alle witte lijnen wijken weg
van mij. Ik ken het gras, dat
is dan nog het enige. Maar
veel te goed. En van dichtbij.

---------------------
uit: 'Dicht!', 2009.

Doe meer met je foon

De iPhone rukt op: vorig jaar verdubbelde de verkoop. Meerdere vrienden en kennissen van me hebben er inmiddels één en zitten voortdurend ermee te spelen. Want wat zijn die apps leuk!

Zelf heb ik er nog geen. Geen haast mee ook. Al is dit natuurlijk wel vreselijk handig, voor de haastige shopper...

E-van alles & de bibliotheek

Mijn vorige bericht over e-readers blijkt actueel. In Informatie Professional lees ik net een mooi artikel van Alice de Jong over de mobiele toekomst van bibliotheken. Zij analyseert, terecht, dat voor klanten gewapend met e-reader en smartphone de traditionele bibliotheek een gepasseerd station is.

Daarnaast stuurde Marianne via Twitter mij een post op DutchCowboys over het Benelux E-reading Event. In dit stukje wordt een parallel getrokken tussen e-books en de muziekindustrie, die nu onder het “digitale juk” uitkomt.

Laat nou uit het stuk dat ZBDigitaal over OK Go schrijft blijken dat daar ook nog wel haken en ogen aan zitten.

Het is een ingewikkelde wereld waarin wij informatieprofessionals ons bewegen. Maar het clipje is briljant.

OK Go - This Too Shall Pass from OK Go on Vimeo.

E-lezer

Mijn moeder stopt dit jaar met werken. Mijn ouders hebben een huis in Frankrijk, en als ze alletwee niet meer werken zullen ze daar meer tijd gaan doorbrengen. Aangezien mijn moeder graag leest sleept ze altijd flinke voorraden boeken heen en weer. Afgelopen weekend zei ze dat ze graag een e-reader wil als afscheidscadeau van haar werk, zodat ze zich het gesjouw met boeken kan besparen.

Toevallig had ik het vorige week even met de man van boekhandel Augustinus over e-readers, omdat zij er eentje op de toonbank hadden staan. Hij schetste een beeld van klanten die iets aan een e-reader zouden hebben dat behoorlijk overeenkwam met mijn moeder, als ook mensen die de Millennium-trilogie wel willen lezen maar niet drie dikke pillen extra in de kast willen.

Ik heb wel eens wat gelezen over e-readers maar erg veel weet ik er nog niet van. Toch leuk om te zien dat het steeds dichterbij komt. Zijn er UB's of Hogeschoolbibliotheken die met e-readers werken?

Eén jaar verder

Het is alweer januari. Dat betekent dat het alweer bijna een jaar geleden is dat ik begon met de cursus 23dingen en mijn blog opstartte. De laatste tijd kom ik er maar weinig toe om nog wat te schrijven, en zo af en toe voelt mijn blog een beetje als een blok (blog?) aan mijn been. Oh, ik moet echt weer eens wat posten, anders leest helemaal niemand het meer en is er weer een spookblog bij…

Ik moet blijkbaar in een “flow” zitten om het regelmatig bij te houden, zoals dat tijdens de cursus was. Misschien is het niet zo gek dat die flow wat doorbroken is nu ik ergens anders ben gaan werken en weer met heel andere dingen bezig ben. En dat terwijl ik bloggen toch zo leuk vind en met zoveel plezier andere blogs lees. Kleine golfjes van inspiratie zijn er regelmatig. Ideetjes om mijn blog weer op te spicen.

In elk geval wil ik graag een voortzetting geven aan wat ik bij 23dingen allemaal heb geleerd. Het blog is daar maar één voorbeeldje van. Trouw houd ik mijn RSS-feeds bij. Nog steeds ben ik aan het puzzelen wat bibliotheek 2.0 allemaal inhoudt en kan betekenen. Mijn blik op het vakgebied is grondig veranderd het afgelopen jaar. Natuurlijk wist ik ook wel dat we onderweg zijn van de boekenbibliotheek naar een digitale, maar ik begin nu pas in te zien wat de mogelijkheden en veranderingen zijn. En ook hoe reuze interessant ik dat eigenlijk vind.

Prachtig vind ik ook deze presentatie. Wat een inspirerende voorbeelden, en wat staan wij eigenlijk nog maar aan het begin…

Next-Gen Libraries

View more documents from Ellyssa Kroski.

Met dank aan ablog2b

Kopenhagen 2009

Zo makkelijk moet het toch kunnen zijn, dames en heren daar in Denemarken?

Achternaam

Deze week in het nieuws: de databank van Nederlandse familienamen van het Meertensinstituut. Net als iedereen waarschijnlijk heb ik ook mijn naam even gezocht. Ik ben redelijk exclusief: er zijn slechts 230 mensen met mijn achternaam in het land! Geconcentreerd in Gelderland; dat is natuurlijk geen verrassing.

Strange Maps

Landkaarten zijn leuk, is mijn motto. Vandaar ook dat het blog Strange Maps in mijn blogroll prijkt. Hier duiken de prachtigste kaarten op. Mooi voorbeeld deze van Zwitserland, waaraan je al kon voorspellen waar voor en waar tegen minaretten zou worden gestemd. Ook fraai: de literaire kaart van San Francisco. Of deze erg grappige van de wereld volgens de Britse Conservatieven.
Ronduit poëtisch zijn sommige uit de laatste post Accidental Geography. Mooi is bijvoorbeeld onderstaande foto van een wolkenpartij die erg op Nieuw-Zeeland lijkt. Nieuw-Zeeland heet in de Maori-taal Aotearoa, wat "land van de lange witte wolk" betekent.

Sociaal op de HU

Een paar maanden geleden schreef ik een berichtje over HUMedia, een online sociaal netwerk dat is opgezet voor en door studenten van de Faculteit Communicatie en Journalistiek van de Hogeschool Utrecht. Inmiddels werk ik zelf voor de HU, en houd ik HUMedia met een half oog in de gaten. Je weet immers nooit op welke ideeën je komt. HUMedia is bovendien ook een echte Ning, net als Bibliotheek2.0. En inmiddels weet ik ook dat ook op andere faculteiten van de HU ideeën leven voor communities, voor communicatie en kennisdeling.

Deze week had HUMedia zowaar een relletje aan zijn broek, vanwege een bijzonder melig filmpje over de Margriet Winterfair. Een beetje GeenStijl naar mijn smaak, maar dat is blijkbaar iets jongehonderigs van studenten journalistiek. Er ontstonden wel fijne discussies over verantwoordelijkheid, want ja, je heet dan wel HUMedia, maar de HU is geen eigenaar.

Wel leuk vind ik dat het blijkbaar lééft onder studenten van de FCJ. HUMedia heeft veel leden, en er wordt ook actief meegedaan. Ik weet niet of het het beste voorbeeld is voor andere communities in opbouw, maar inspireren doet het zeker.