dinsdag 20 juli 2010

Utrecht


Een nieuwe woonplaats is altijd even wennen. Ten eerste het huis, dat nog vol staat met dozen en waar ik constant op zoek ben naar van alles (zo heb ik nog steeds mijn wekker niet kunnen vinden). Daarnaast een heel nieuwe omgeving. Vanochtend fietste ik voor het eerst naar mijn werk en zag een heel andere stad om me heen.

Mijn oude woonplaats staat deze week goed in de belangstelling, en dat brengt wel wat scheuten van weemoed naar boven. Gelukkig maakt mijn nieuwe woonplaats de laatste tijd goed reclame voor zichzelf. Aan die stad kan ik ook best wennen.

woensdag 2 juni 2010

Catablogus


We kunnen er nog zoveel werk in steken: een bibliotheekcatalogus blijft meestal een statisch en saai ding. Handig om snel even te zoeken, maar kraak noch smaak. Daarnaast heb je nog een website, als showcase van alle mooie mogelijkheden die je als bibliotheek te bieden hebt. Bij ons bijvoorbeeld is die (uiteraard) gekoppeld aan de HU-website en volgt ook de huisstijl. Daar is natuurlijk wel wat voor te zeggen: we maken ten slotte onderdeel uit van een grotere organisatie die één gezicht naar de buitenwereld wil tonen. Dat is ook voor de student en medewerker gemakkelijk en herkenbaar. Echt dynamisch wordt het er niet van.

Op Bibliotheek 2.0 las ik een bericht van Kris De Winter van de Openbare Bibliotheken Provincie Antwerpen. Zij zijn bezig met een website/catalogus in de vorm van een WordPress-blog met daarachter een aquabrowser. In de begeleidende blogpost legt Kris uit wat de bedoeling achter deze opzet was:

Our job at the PBC is to build and maintain a centralised library system for a group of municipal public libraries (currently about 40 of them), thus creating cost efficiencies and reducing the individual workload of each library.(...)
We think it’s useful to combine both in one website/interface: Library users need only consult one website + we’re quite wild about the possibilities it gives us for digitally showcasing the library’s materials, the possibility of interacting with customers etc. Even nowadays, most libraries still make do with some static pages on the city’s website and an old-fashioned search system. With our system we also want to stimulate and empower libraries to do more.

In de betaversie ziet het er geweldig uit. Ik vind zelf aquabrowsers mooi en handig, maar dat is nog niet eens het belangrijkste punt. Vooral de simpele opzet en de flexibiliteit vind ik mooi, en de mogelijkheid voor elke bibliotheek om eigen content toe te voegen. Voor openbare bibliotheken, zeker in een opzet zoals in Antwerpen met een groot aantal kleine bibliotheken in één organisatie, is het een fraaie optie. Voor ons als hogeschoolmediatheek wordt het lastiger; zoals gezegd zitten we toch vast aan de webstructuur van een grotere organisatie.

Ik wil dit toch wel in de gaten houden. Er wordt, in bibliotheken en onderwijs, zoveel tijd en geld gestoken in websites en digitale werk- en leeromgevingen, die je mogelijkheden enorm vast timmeren en (naar mijn bescheiden mening) absoluut niet optimaal worden gebruikt. Iedereen worstelt met de beste manieren om alle mooie bronnen die je bieden hebt op een juiste manier onder het voetlicht te brengen, om nieuws en ideeën te kunnen uitwisselen, om je gebruiker te bereiken én te betrekken. De PBC Antwerpen laat zien dat je met redelijk simpele middelen een prachtig en flexibel systeem kunt neerzetten.

Kudos!

dinsdag 1 juni 2010

Ca-ca-ca-catalog

Nog op zoek naar een leuk idee voor een filmpje voor je bibliotheek? Voor introductielessen of informatievaardigheden? De bibliothecarissen in opleiding en hun docenten van de University of Washington Information School pakken het aan op zijn Gaga's. Groovy!



Via

donderdag 27 mei 2010

De revolutie der sociale media

Onderstaand filmpje is een mooie weergave hoe snel de wereld verandert dankzij sociale media. Vooral gericht op bedrijven, maar voor onderwijs en bibliotheken, waar naar mijn idee zo velen zich (nog) niet bewust zijn van snelheid en impact van deze ontwikkeling, ook goed om te zien.



Via

Voornamen in kaart


Na de achternamen zijn nu ook voornamen gekoppeld aan de kaart van Nederland. De insteek is natuurlijk wel een beetje anders, al was aan de kaarten van het Meertens Instituut ook vaak te zien uit welke regio de naam oorspronkelijk kwam. Het rapport van Gerrit Bloothooft geeft weer dat er regionale patronen zijn te ontdekken in de namen die ouders aan hun kinderen geven.

Interessant om te lezen. Het gaat om namen die sinds 1983 zijn gegeven, dus ik val er niet onder. Toch vraag ik me meteen af of ik in het plaatje pas. Lastig wel, met een vader die Achterhoeker en een moeder die Noord-Hollandse is. En ik ben geboren in de Gelderse Vallei, behorend tot het gebied dat Strange Maps zo mooi omschrijft:

In spite of its reputation for moral laissez-faire, the Netherlands also has a Bible Belt – a mainly rural area where Christian fundamentalism remains an important element in the public sphere.


Via

woensdag 21 april 2010

Prezentatie met Prezi

Op het blog Information Literacy meets Library 2.0 las ik over deze mooie presentatie over Google Search Tricks, gemaakt met een programmaatje dat Prezi heet. Ik kende het niet, maar het ziet er leuk uit. Mooie, speelse vormgeving, inclusief filmpjes en leuke overgangen tussen de slides.

Jammer genoeg lukt het mij alleen niet om de presentatie in mijn blog te embedden, terwijl dat toch wel zou moeten kunnen. Ik heb nog niet uitgedokterd waar het aan ligt. Daarom nu maar even ouderwets via deze link.

UPD: Hé nou lukt 't toch! Fraai!

dinsdag 20 april 2010

Eyjafjallajökull


Wat een land hè, dat IJsland. Een kille uithoek met evenveel mensen als de stad Utrecht, maar ferm op de kaart en in de headlines. Als het niet met een piratenbank is, dan wel met een onuitspreekbare vulkaan die heel Europa platlegt.

Het levert in elk geval fantastische foto's op. In deze tijd lijkt het wel alsof de mens alles kan en vergeet ik soms hoe makkelijk de natuur kan terugslaan. Het doet me zelfs een beetje mijmeren over mijn werk. Oneindige informatiestromen en alle 2.0-toepassingen, waarmee je alles lijkt te kunnen en waar je niets aan stuk kunt maken. Totdat een spreekwoordelijke aswolk alles vervuilt of verstoort en je crashing down brengt?

Beroepsdeformatie. Mooi is ie, die Eyjafjallajökull. Alleen hopen dat nu de Katla niet gaat; ik wil over een paar weken ook nog vliegen.

woensdag 14 april 2010

Niet katholiek


Ik ben gereformeerd opgevoed. Het geloof betekent voor mij niet veel meer, maar toch ben ik blij dat ik het in mijn jeugd heb meegekregen. Het bijgedragen aan mijn wereldbeeld en mijn kennis, en over het geheel genomen vind ik dat positief. Ook al kan ik mezelf niet meer gelovig noemen, ik kan me wel opwinden over het onbegrip en zelfs de schamperheid waarmee veel mensen over geloof en kerk spreken.

Toch ben ik deze week heel blij dat ik gereformeerd ben opgevoed en niet katholiek. Het is moeilijk om genuanceerd te blijven bij de stunts die personen uit de katholieke kerkorganisatie uithalen.

RTL4’s Editie NL ging op zoek naar bewijs bij mijn oude werkplek, de UB Nijmegen, met behulp van enkele ex-collega’s van me.

Met dank aan Festina Lente

dinsdag 13 april 2010

Lammetjes


Tijdens onze lunchwandeling ergens vorige week liep ik met twee collega’s langs een weiland, waar voor het eerst weer schapen liepen. We bespraken dat dit voor het eerst was en of dit iets met de Q-koorts te maken had, die ook hier vlakbij Utrecht heerste.

Nu liepen ze er, heerlijk in de lentezon, en een flink aantal lammetjes huppelde erbij. We keken er vertederd naar, waarop mijn collega zei: “Tja, het is dat ik ze zo lekker vind…”

maandag 12 april 2010

Facebook-paranoia


Ik ben geen lid van Facebook. Gisteren kreeg ik per e-mail een uitnodiging: een bekende heeft een profiel op Facebook aangemaakt en nodigde mij uit daarop een kijkje te nemen. Onderaan het bericht stond een rijtje Facebook-leden die ik ook zou kunnen kennen. Tot mijn verbazing klopte dat rijtje helemaal: ik ken ze allemaal.

Ik ben wel lid van LinkedIn, en daar word je ook regelmatig gewezen op mensen die je zou kunnen kennen. Dat vind ik niet zo gek: dit zijn meestal mensen die in het netwerk van één van mijn contacten zitten, of lid zijn van eenzelfde groep. Veel van die mensen ken ik in het werkelijke leven niet, maar ik begrijp hoe LinkedIn die verbanden legt.

Maar van dit grapje van Facebook werd ik een beetje paranoïde. Hoe kan Facebook weten dat ik ze ken? Ze staan inderdaad allemaal in het adresboek van mijn e-mailaccount. Maar hoe weet Facebook dat? Het duurde even voor ik bedacht dat ik natuurlijk ook in hún adresboeken sta. Ik weet niet hoe dat gaat bij Facebook, maar je zult je adresboek er wel kunnen importeren.

Toch gek: de wereld wordt kleiner, je legt je contacten, en ze duiken op heel vreemde manieren weer op. Ik werd er weer even mee geconfronteerd dat het best ingewikkeld is en je schrik kan aanjagen. Je privacy is niet meer zo vanzelfsprekend als vroeger.