Gefeliciteerd, HAN-Medewerker van het jaar!

Wat is het toch leuk als mensen die het verdienen in het zonnetje worden gezet! Bij de opening van het studiejaar afgelopen donderdag reikte de voorzitter van het CvB van de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen de prijs voor HAN-Medewerker van het jaar 2010 uit. En de prijs ging naar mijn oud-collega Arjan Doolaar.

Behalve als leuke en zeer collegiale collega, met wie het erg goed het 3FM-popduel spelen is, ken ik Arjan als een inspirerende informatiespecialist. Maar weinig informatiespecialisten in het onderwijs die ik ken zijn zo goed ingespeeld op de praktijk van de opleidingen waar ze voor werken, en weten zulke creatieve invalshoeken en oplossingen aan te dragen.

Uit het juryrapport:

...Volgens studenten en medewerkers blinkt Arjan uit door zowel zijn vakkennis als zijn interesse in en kennis van opleidingen waar hij voor werkt en de daarbij behorende beroepen. Hij is proactief en weet zijn enthousiasme over te brengen op anderen.

Intern is hij steeds op creatieve manier op zoek naar methoden om het gebruik van het studiecentrum te stimuleren, omdat hij ervan overtuigd is dat dit de kwaliteit van de opleidingen ten goede komt. Ook docenten en studenten zien dat Arjan hiermee een enorme impuls geeft aan de kwaliteit van het onderwijs.

Met zijn creatieve oplossingen en proactieve houding weet Arjan een synergie te bereiken tussen het onderwijs en het studiecentrum. Hij geeft een unieke invulling aan zijn rol. Hij doet steeds net iets meer dan de klant vraagt en overtreft steeds ruim de verwachtingen. Arjan is al met al een zeer gewaarde collega die werk levert met veel resultaat!

Mooier kan ik het niet zeggen. Gefeliciteerd Arjan!

Bron: website Studiecentra HAN

Oud-collega

Collega’s zijn een bijzonder fenomeen. Ik heb niet veel behoefte aan contact met collega’s buiten werktijd: ik zie ze toch al meer dan mijn vrienden. Wel heb ik de instelling dat ik met collega’s graag prettig omga, en ook best iets van mijn persoon wil laten zien. Je werk is toch een flink deel van je leven; daarin wil ik me niet afschermen.

Vorige week ben ik een paar biertjes gaan drinken met een oud-collega aka Werner Buschbaum. Ik had hem niet meer gezien sinds ik weg ben gegaan bij de HAN. Het is na een paar maanden natuurlijk leuk bijpraten met wat alcohol erbij.

Toen ik Werner nog niet zo heel lang kende, een paar jaar geleden, maakte hij de opmerking tegen mij: “Volgens mij ben jij niet iemand die het leven heel zwaar neemt.” Daarmee verraste hij me wel, wat ik vond mezelf best een piekeraar. Toen ik zijn opmerking op me liet inwerken zag ik wel wat hij bedoelde; eerlijk gezegd raakte het me wel en vond ik het wel een compliment. Het lijkt me namelijk absoluut niet fijn om het leven zwaar te nemen.

Zo’n persoonlijke observatie van een collega blijft me al tijden bij. Grappig. Here’s to you, Werner.

Werken en lezen

Hoe snel vliegt de tijd... Het is alweer weken geleden dat ik voor het laatst heb geblogd! Uit mijn laatste bericht en de reacties daarop blijkt dat ik in die tijd afscheid heb genomen van de Studiecentra HAN, mijn oude werkgever. (De doos was overigens prachtig!)
Vervolgens heb ik twee weken vakantie doorgebracht in de mooie Duitse deelstaat Baden-Württemberg, alvorens op 8 oktober te beginnen bij mijn nieuwe werkgever, de Hogeschool Utrecht.

Veel indrukken nog waarover ik ongetwijfeld later nog zal schrijven, want iedereen is natuurlijk reuze benieuwd hoe het mij hier vergaat. Het moet allemaal nog een beetje zijn plekje krijgen. Afstand nemen van een oude baan, mijn draai weer vinden op een nieuwe plek, elke dag drie uur forenzen.

Mijn blogwerk pak ik daarom eerst maar even op met iets leuks: een leestip. In mijn vakantie raakte ik helemaal ondersteboven van het boek Het lot van de familie Meijer, geschreven door de Zwitser Charles Lewinsky. Een prachtige kroniek over de lotgevallen van de joodse familie Meijer, in verschillende delen tussen 1871 en 1945. Opvallend is dat het verhaal in Zwitserland speelt: de familie Meijer ontsnapt dus aan een aantal gruwelijk bekende gebeurtenissen in de recente geschiedenis, maar dat wil niet zeggen dat het vreedzame, neutrale Zwitserland een veilige haven zonder problemen was.

Een recensie op de achterflap vermeldt dat je naar het eind toe langzamer gaat lezen omdat je geen afscheid wilt nemen van de familie. Die ervaring heb ik ook: Lewinsky zet razend knap, helder en onsentimenteel, een rits personages neer van wie je stuk voor stuk gaat houden. Zo mooi heb ik het zelden gezien.

Eerstejaars studenten: welkom in het studiecentrum!

Ieder begin van het studiejaar krijgen eerstejaars studenten aan de HAN een introductieles over het studiecentrum. Ik doe dat voor de studenten van de faculteit Economie en Management. Dat is elk jaar een hoop werk, en dit jaar zijn er maar liefst 32 groepen hier in Nijmegen. Het is immers crisis.

Gelukkig hadden mijn collega's in Arnhem het idee om het in hoorcollegevorm te gieten. Ik heb dat kunnen regelen, en dat brengt het aantal lessen terug van tweeëndertig naar negen. Dat scheelt een slok op een borrel; zeker omdat ik nog maar drie weken in september op de HAN aanwezig ben. Natuurlijk verlies je in een hoorcollege wel aan interactie met de groep, maar voor deze lessen vind ik dat geen groot probleem. Je staat er toch vooral een verhaal te vertellen.
Nog mooier is dat we de laatste maanden hier screencasts hebben geproduceerd, met uitleg over verschillende informatiebronnen die de studiecentra bieden. Ik heb in mijn lessen twee filmpjes gebruikt, en dat werkte erg goed. Mijn publiek bleef er behoorlijk geïnteresseerd naar kijken, en het scheelde mij een hoop praten. Het is mooi visueel, rustig en geordend. Een fraai resultaat van ding 22a!

Op mijn nieuwe werkplek schijnt de uitleg over de mediatheek helemaal in een filmpje gegoten te zijn. Ik ben erg benieuwd hoe dat uitpakt.

Veel leuker kunnen we het toch niet meer maken voor ons publiek? Hoewel, zoals Festina Lente al opmerkte... Arie B. zoekt ook weer een baan.


Als we die inhuurden om de introductielessen te presenteren zou dat de boel ook lekker opspicen. Toch?

Ding #24 voor de HAN

Tijdens de slotbijeenkomsten van de cursus 23 Dingen mochten we brainstormen over web 2.0-applicaties waar we binnen de Studiecentra HAN mee verder willen. Prachtige creatieve ideeën rolden eruit. Vorige week heb ik een inventarisatie gemaakt en mijn collega's laten stemmen: waar willen jullie mee verder? Het werd een top-4.

Wiki's werden het meest genoemd, en daarbij werden zowel wiki's voor intern als voor extern gebruik genoemd. Intern als vervanging van bijvoorbeeld de Sharepoint-omgeving en gedeelde schijfruimte die we nu gebruiken, extern om in te zetten voor informatieuitwisseling en -overdracht binnen het onderwijs. Kan alletwee erg leuk uitpakken. Het voorbeeld van Avans vind ik zelf navolging waardig. De Fontys-wiki heb ik nooit helemaal begrepen: makkelijk om bij te houden natuurlijk, maar wat is nou echt de toegevoegde waarde hier van de wiki-structuur?

Bloggen was nummer twee, en ook hier zou het zowel als communicatiemiddel binnen de studiecentra als naar de gebruiker van de studiecentra gebruikt kunnen worden. Mijn collega Irma heeft al een aanzet gegeven voor het tweede. Ook de Pabo Nieuwsdienst van Pabo Groenewoud is een voorbeeld; mijn kanttekening daarbij dat het volgens mij al te groot is voor de HAN alleen, en wellicht zijn doel voorbijschiet.

De derde plaats werd gedeeld door Library Thing en Delicious. Veel collega's zien iets in Library Thing om de aanwinstenlijst op te fleuren. Zelf denk ik dat een soort "Mijn Geschiedenis" voor onze klanten erg handig kan zijn; daar schreef ik bij ding 21 ook al over, en je kunt Library Thing daar ook vast goed bij gebruiken.

Delicious passen we inmiddels al toe. Mijn collega Werner Buschbaum, onze coördinator Digitaal Studiecentrum, heeft dit fraai in praktijk gebracht op onze website. De uitwerking ervan moet nog beter, maar het is een prima toepassing.

Ik ben vooral blij dat we concreet iets gaan doen met de dingen. Ik zag mensen enthousiast worden tijdens de cursus, over dingen waar ze van tevoren nooit over hadden nagedacht. Dat moeten we ons niet laten ontglippen.